شما در حال مشاهده نسخه موبایل وبلاگ

نماز

هستید، برای مشاهده نسخه اصلی [اینجا] کلیک کنید.

شعر کودکانه درباره نماز

مجموعه بهترین اشعار نماز کودکانه


از باغ جا نمازم

آهسته پر کشیدم

رفتم به سوی باغی

یک باغ سبز و خرم

دیدم که گل در آن باغ

روییده دسته دسته

مجموعه بهترین اشعار نماز کودکانه


از باغ جا نمازم

آهسته پر کشیدم

رفتم به سوی باغی

یک باغ سبز و خرم

دیدم که گل در آن باغ

روییده دسته دسته

دیدم کنار گل‌ها

یک شاپرک نشسته

آن شاپرک مرا دید

پر زد به سویم آمد

او با خودش گل آورد

گل را به چادرم زد

گفتم: به شاپرک جان

این گل چه خوب و ناز است

او شادمان شد و گفت:

این گل، گل نماز است

❆❆❆❆❆

صبح است، صبح است الله اکبر

برخیز از جا یک بار دیگر

پیش از تو برخواست از خواب بلبل

بیدار گشته هم غنچه هم گل

با جیک جیکش گنجشک زیبا

پیش از تو گفته شکر خدا را

شب را سپیده بر خاک افکند

وقت نماز است برخیز فرزند

❆❆❆❆❆

هر آن کس با نماز است

همیشه سرفراز است

نماز آرد سعادت

دهد جان را طراوت

به هر جا و به هر کار

خدا را در نظر دار

مشو ای طفل عاقل

ز حق یک لحظه غافل

نماز اساس دین است

نماز ستون دین است

معرفی کتاب برای نماز

معرفی چند کتاب مفید و خواندی در مورد نماز

نام كتاب: آداب نماز (آداب الصلوه )

مؤلف: امام خميني، انتشارات: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني .


نام كتاب: اسرار نماز (صلوه العارفين و معراج السالكين)

مؤلف: امام خميني، انتشارات: مؤسسه تنظيم ونشر آثار امام خميني .


نام كتاب: چهل حديث (اربعين حديث)

مؤلف: امام خميني، انتشارات: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني .


معرفی چند کتاب مفید و خواندی در مورد نماز

نام كتاب: آداب نماز (آداب الصلوه )

مؤلف: امام خميني، انتشارات: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني .


نام كتاب: اسرار نماز (صلوه العارفين و معراج السالكين)

مؤلف: امام خميني، انتشارات: مؤسسه تنظيم ونشر آثار امام خميني .


نام كتاب: چهل حديث (اربعين حديث)

مؤلف: امام خميني، انتشارات: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني .


نام كتاب: از ژرفاي نماز

مؤلف: آيت الله خامنه اي، انتشارات: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني .


نام كتاب: اسرار الصلوه (جلد 5)

مؤلف: شهيد ثاني . ت: رجب زاده، انتشارات: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني .


نام كتاب: حكمت عبادت

مؤلف: آيت الله جوادي آملي، انتشارات: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني .

نام كتاب: عرفان اسلامي ( جلد 5)

مؤلف: حسين انصاريان، انتشارات: پيام آزادي .


نام كتاب: يكصد و چهارده نكته درباره نماز

مؤلف: محسن قرائتي، انتشارات: ستاد اقامه نماز .


نام كتاب: پرواز در ملكوت ( 2 و 1 )

مؤلف: سيد احمد قهري، انتشارات: نهضت زنان مسلمان .


نام كتاب: پرستش آگاهانه

مؤلف: دكتر محمد رضا رضوان طلب، انتشارات: ستاد اقامه نماز .


نام كتاب: نماز از ديدگاه قرآن و حديث

مؤلف: سيد حسين موسوي رادلاهيجي ، انتشارات: دفتر انتشارات اسلامي ( وابسته به جامعه مدرسين ) .


نام كتاب: نماز از ديدگاه دانشمندان و متفكران

مؤلف: عباسعلي مغيثي، انتشارات: دفتر انتشارات اسلامي ( وابسته به جامعه مدرسين ) .


نام كتاب: سلات روح نماز و عبادت در تفسير نمونه

مؤلف: عباس عزيزي، انتشارات: انتشارات نبوغ .


نام كتاب: سيماي نماز در آثار علامه حسن زاده آملي

مؤلف: عباس عزيزي، انتشارات: انتشارات نبوغ .


نام كتاب: نماز و فرشتگان

مؤلف: عباس عزيزي، انتشارات: انتشارات نبوغ .


نام كتاب: پرورش روح

مؤلف: عباس عزيزي، انتشارات: انتشارات نبوغ.


نام كتاب: نماز حقيقت درخشنده

مؤلف: مقالات پنجمين اجلاس سراسري نماز 74، انتشارات: ستاد اقامه نماز .


نام كتاب: نماز بهشت خلوت انس

مؤلف: مقالات پنجمين اجلاس سراسري نماز74، انتشارات: طرح اقامه نماز .


نام كتاب: نماز نشانه حكومت صالحان

مؤلف: مقالات سمينار نماز 1370، انتشارات: ستاد اقامه نماز .


نام كتاب: نماز نيايش عشق و شفابخش روان و تن

مؤلف: محمد مهدي اصفهاني، انتشارات: ستاد اقامه نماز .


نام كتاب: چهارصد سخن پيرامون نماز

مؤلف: سيد جواد بهشتي، انتشارات: ستاد اقامه نماز.


نام كتاب: خلوتگه راز

مؤلف: محسن كازروني، انتشارات: الهادي - قم .


نام كتاب: اقامه نماز در دوران كودكي و نوجواني

مؤلف: دكتر علي قائمي، انتشارات: ستاد اقامه نماز .


نام كتاب: عوامل آموزش و گرايش نوجوانان و جوانان به نماز

مؤلف: رضا فرهاديان، انتشارات: دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم .


نام كتاب: هدايت نوجوان به سوي نماز

مؤلف: دكتر علي قائمي، انتشارات: ستاد اقامه نماز .


نام كتاب: نماز خوبان ( داستان )

مؤلف: علي احمد پور تركماني، انتشارات: مؤسسه فرهنگي انتشارات مشهور .


نام كتاب: نماز ابرار ( داستان )

مؤلف: محمد حمتي سردرودي، انتشارات: ستاد اقامه نماز .


نام كتاب: پرتوي از اسرار نماز

مؤلف: محسن قرائتي، انتشارات: طرح اقامه نماز .


نام كتاب: همراه با نماز

مؤلف: محسن قرائتي، انتشارات: ستاد اقامه نماز .

نماز جماعت

مسأله ۱۴۲۱ ـ اگر امام در رکعت سوّم یا چهارم باشد، و مأموم بداند که اگر اقتدا کند و حمد را بخواند، به رکوع امام نمیرسد، ـ بنا بر احتیاط واجب ـ باید صبر کند تا امام به رکوع رود، و بعد اقتدا نماید.
مسأله ۱۴۲۲ ـ اگر در حال قیام رکعت سوّم یا چهارمِ امام اقتدا کند، باید حمد و سوره را بخواند، و اگر برای سوره وقت ندارد، باید حمد را تمام کند و در رکوع خود را به امام برساند، و اگر برای تمام حمد وقت ندارد، می‌تواند حمد را قطع کند و با امام رکوع رود، ولی احتیاط مستحب در این صورت آن است که قصد فرادی کرده و نماز را تمام کند.
مسأله ۱۴۲۳ ـ کسی که میداند اگر سوره یا قنوت را تمام کند به رکوع امام نمیرسد، چنانچه عمداً سوره یا قنوت را بخواند و به رکوع نرسد، جماعتش باطل می‌شود، و باید به وظیفه منفرد عمل نماید.

مسأله ۱۴۲۱ ـ اگر امام در رکعت سوّم یا چهارم باشد، و مأموم بداند که اگر اقتدا کند و حمد را بخواند، به رکوع امام نمیرسد، ـ بنا بر احتیاط واجب ـ باید صبر کند تا امام به رکوع رود، و بعد اقتدا نماید.

مسأله ۱۴۲۲ ـ اگر در حال قیام رکعت سوّم یا چهارمِ امام اقتدا کند، باید حمد و سوره را بخواند، و اگر برای سوره وقت ندارد، باید حمد را تمام کند و در رکوع خود را به امام برساند، و اگر برای تمام حمد وقت ندارد، می‌تواند حمد را قطع کند و با امام رکوع رود، ولی احتیاط مستحب در این صورت آن است که قصد فرادی کرده و نماز را تمام کند.

مسأله ۱۴۲۳ ـ کسی که میداند اگر سوره یا قنوت را تمام کند به رکوع امام نمیرسد، چنانچه عمداً سوره یا قنوت را بخواند و به رکوع نرسد، جماعتش باطل می‌شود، و باید به وظیفه منفرد عمل نماید.

مسأله ۱۴۲۴ ـ کسی که اطمینان دارد که اگر سوره را شروع کند یا تمام نماید به رکوع امام میرسد، در صورتی که زیاد طول نکشد بهتر آن است که سوره را شروع کند، یا اگر شروع کرده تمام نماید. ولی اگر زیاد طول بکشد به‌طوری که نگویند متابعت امام میکند باید شروع نکند، و چنانچه شروع کرده تمام ننماید، وگرنه جماعتش باطل خواهد شد، ولی نمازش صحیح است اگر به وظیفه منفرد عمل کرده باشد به تفصیلی که در مسأله (۱۴۰۳) گذشت.

مسأله ۱۴۲۵ ـ کسی که یقین دارد اگر سوره را بخواند به رکوع امام میرسد و متابعت امام از بین نمیرود، چنانچه سوره را بخواند و به رکوع نرسد جماعتش صحیح است.

مسأله ۱۴۲۶ ـ اگر امام ایستاده باشد و مأموم نداند که در کدام رکعت است، می‌تواند اقتدا کند ـ و بنا بر احتیاط واجب ـ باید حمد و سوره را بخواند، ولی باید آنها را به قصد قربت بخواند.

مسأله ۱۴۲۷ ـ اگر به خیال اینکه امام در رکعت اوّل یا دوّم است حمد و سوره نخواند، و بعد از رکوع بفهمد که در رکعت سوّم، یا چهارم بوده، نمازش صحیح است؛ ولی اگر پیش از رکوع بفهمد، باید حمد و سوره را بخواند، و اگر وقت ندارد به‌طوری که در مسأله (۱۴۲۲) گفته شد عمل نماید.

مسأله ۱۴۲۸ ـ اگر به خیال اینکه امام در رکعت سوّم یا چهارم است، حمد و سوره بخواند و پیش از رکوع یا بعد از آن بفهمد که در رکعت اوّل یا دوّم بوده، نمازش صحیح است. و اگر در بین حمد و سوره بفهمد، لازم نیست آنها را تمام کند.

مسأله ۱۴۲۹ ـ اگر موقعی که مشغول نماز مستحبی است جماعت بر پا شود، چنانچه اطمینان ندارد که اگر نماز را تمام کند به جماعت میرسد، مستحب است نماز را رها کند و مشغول نماز جماعت شود هرچند برای درک رکعت اوّل باشد.

مسأله ۱۴۳۰ ـ اگر موقعی که مشغول نماز سه رکعتی یا چهار رکعتی است، جماعت بر پا شود، چنانچه به رکوع رکعت سوّم نرفته و اطمینان ندارد که اگر نماز را تمام کند به جماعت میرسد، مستحب است به نیت نماز مستحبی نماز را دو رکعتی تمام کند و خود را به جماعت برساند.

مسأله ۱۴۳۱ ـ اگر نماز امام تمام شود و مأموم مشغول تشهّد یا سلام اوّل باشد، لازم نیست نیت فرادی کند.

مسأله ۱۴۳۲ ـ کسی که یک رکعت از امام عقب‌مانده بهتر آن است که وقتی امام تشهّد رکعت آخر را میخواند، انگشتان دست و سینه پا را به زمین بگذارد، و زانوها را بلند نگهدارد و صبر کند تا امام سلام نماز را بگوید و بعد برخیزد. و اگر در همانجا بخواهد قصد انفراد نماید مانعی ندارد.


شرایط امام جماعت


مسأله ۱۴۳۳ ـ امام جماعت باید بالغ، و عاقل، و شیعه دوازده امامی، و عادل، و حلال‌زاده باشد، و نماز را به طور صحیح بخواند. و نیز اگر مأموم مرد است امام او هم باید مرد باشد، و صحت اقتدا به بچه ده ساله اگرچه خالی از وجه نیست، ولی خالی از اشکال هم نمیباشد. و عدالت این است که واجبات انجام دهد، و محرمات را ترک کند و نشانه آن حسن ظاهر است، اگر انسان اطلاع از خلاف آن نداشته باشد.

مسأله ۱۴۳۴ ـ امامی را که عادل میدانسته، اگر شک کند که به عدالت خود باقی است یا نه، می‌تواند به او اقتدا نماید.

مسأله ۱۴۳۵ ـ کسی که ایستاده نماز میخواند، نمی‌تواند به کسی که نشسته یا خوابیده نماز میخواند اقتدا کند. و کسی که نشسته نماز میخواند، نمی‌تواند به کسی که خوابیده نماز میخواند اقتدا نماید.

مسأله ۱۴۳۶ ـ کسی که نشسته نماز میخواند، می‌تواند به کسی که نشسته نماز میخواند اقتدا کند، ولی اقتدا کسی که خوابیده نماز میخواند مطلقاً محل اشکال است. چه امام ایستاده باشد، چه نشسته، چه خوابیده.

مسأله ۱۴۳۷ ـ اگر امام جماعت به واسطه عذری بالباس نجس، یا با تیمم، یا با وضوی جبیره‌ای نماز بخواند، می‌شود به او اقتدا کرد.

مسأله ۱۴۳۸ ـ اگر امام مرضی دارد که نمی‌تواند از بیرون آمدن بول و غائط خودداری کند، می‌شود به او اقتدا کرد. و نیز زنی که مستحاضه نیست، می‌تواند به زن مستحاضه اقتدا نماید.

مسأله ۱۴۳۹ ـ بهتر این است که کسی که مرض خوره یا پیسی دارد، امام جماعت نشود. ـ و بنا بر احتیاط واجب ـ به کسی که حدّ شرعی بر او جاری شده و توبه کرده است اقتدا نشود.

نماز جماعت

مسأله ۱۴۰۰ ـ هرگاه بداند نماز امام باطل است، مثلاً بداند امام وضو ندارد اگرچه خود امام ملتفت نباشد، نمی‌تواند به او اقتدا کند.
مسأله ۱۴۰۱ ـ اگر مأموم بعد از نماز بفهمد که امام عادل نبوده، یا کافر بوده، یا به جهتی نمازش باطل بوده، مثلاً بی‌وضو نماز خوانده، نمازش صحیح است.
مسأله ۱۴۰۲ ـ اگر در بین نماز شک کند که اقتدا کرده یا نه، چنانچه به نشانه‌هایی اطمینان پیدا کند که اقتدا کرده، باید نماز را به جماعت تمام کند، و در غیر این صورت باید نماز را به نیت فرادی تمام نماید.

مسأله ۱۴۰۰ ـ هرگاه بداند نماز امام باطل است، مثلاً بداند امام وضو ندارد اگرچه خود امام ملتفت نباشد، نمی‌تواند به او اقتدا کند.

مسأله ۱۴۰۱ ـ اگر مأموم بعد از نماز بفهمد که امام عادل نبوده، یا کافر بوده، یا به جهتی نمازش باطل بوده، مثلاً بی‌وضو نماز خوانده، نمازش صحیح است.

مسأله ۱۴۰۲ ـ اگر در بین نماز شک کند که اقتدا کرده یا نه، چنانچه به نشانه‌هایی اطمینان پیدا کند که اقتدا کرده، باید نماز را به جماعت تمام کند، و در غیر این صورت باید نماز را به نیت فرادی تمام نماید.

مسأله ۱۴۰۳ ـ اگر مأموم در بین نماز بدون عذر قصد انفراد نماید، صحت جماعتش محل اشکال است، ولی نمازش صحیح است، مگر آنکه به وظیفه منفرد عمل نکرده باشد که ـ بنا بر احتیاط واجب ـ باید نماز را اعاده کند، ولی اگر چیزی را کم و زیاد کرده باشد که در صورت عذر، نماز را باطل نکند اعاده لازم نیست، مثلاً اگر از اوّل نماز قصد انفراد را نداشته و قرائت را نخوانده ولی در حال رکوع چنین قصدی برایش پیدا شود، در این صورت می‌تواند نمازش را به قصد انفراد تمام کند، و لازم نیست که آن را اعاده نماید، و همچنین اگر یک سجده را برای متابعت زیاد کرده باشد.

مسأله ۱۴۰۴ ـ اگر مأموم بعد از حمد و سوره امام، به واسطه عذری نیت فرادی کند، لازم نیست حمد و سوره را بخواند، ولی اگر بدون عذر باشد یا پیش از تمام شدن حمد و سوره نیت فرادی نماید ـ بنا بر احتیاط ـ لازم است همه حمد و سوره را بخواند.

مسأله ۱۴۰۵ ـ اگر در بین نماز جماعت نیت فرادی نماید، نمی‌تواند دوباره نیت جماعت کند، و همچنین است ـ بنا بر احتیاط واجب ـ اگر مردّد شود که نیت فرادی کند یا نه، و بعد تصمیم بگیرد که نماز را با جماعت تمام کند.

مسأله ۱۴۰۶ ـ اگر شک کند که در بین نماز نیت فرادی کرده یا نه، باید بنا بگذارد که نیت فرادی نکرده است.

مسأله ۱۴۰۷ ـ اگر موقعی که امام در رکوع است اقتدا کند و به رکوع امام برسد، اگرچه ذکر امام تمام شده باشد نمازش صحیح است، و یک رکعت حساب می‌شود، اما اگر به مقدار رکوع خم شود و به رکوع امام نرسد می‌تواند نمازش را فرادی تمام کند و می‌تواند برای رسیدن به رکعت بعد نماز را قطع کند.

مسأله ۱۴۰۸ ـ اگر موقعی که امام در رکوع است اقتدا کند، و به مقدار رکوع خم شود و شک کند که به رکوع امام رسیده یا نه، چنانچه شکش بعد از تمام شدن رکوع باشد جماعتش صحیح است، و در غیر این صورت می‌تواند نماز را فرادی تمام کند و می‌تواند برای رسیدن به رکعت بعد نماز را قطع کند.

مسأله ۱۴۰۹ ـ اگر موقعی که امام در رکوع است اقتدا کند، و پیش از آنکه به‌اندازه رکوع خم شود امام سر از رکوع بردارد، مخیر است نماز را فرادی تمام کند، یا اینکه همراه امام به قصد قربت مطلقه به سجده رود، و بعد در حال ایستادن تکبیر را به قصد اعم از تکبیرة الاحرام و ذکر مطلق تجدید کرده، و نماز را به جماعت بخواند، و یا برای رسیدن به رکعت بعد نماز را قطع کند.

مسأله ۱۴۱۰ ـ اگر اوّل نماز، یا بین حمد و سوره اقتدا کند و اتفاقاً پیش از آنکه به رکوع رود، امام سر از رکوع بردارد، نماز او صحیح است.

مسأله ۱۴۱۱ ـ اگر موقعی برسد که امام مشغول خواندن تشهّد آخر نماز است، چنانچه بخواهد به ثواب جماعت برسد، باید بعد از نیت و گفتن تکبیرة الاحرام بنشیند، و می‌تواند تشهّد را به قصد قربت مطلقه با امام بخواند، ولی سلام را ـ بنا بر احتیاط واجب ـ نگوید و صبر کند تا امام سلام نماز را بدهد، بعد بایستد بدون آنکه دوباره نیت کند یا تکبیر بگوید، حمد و سوره را بخواند و آن را رکعت اوّل نماز خود حساب کند.

مسأله ۱۴۱۲ ـ مأموم نباید جلوتر از امام بایستد، بلکه احتیاط واجب آن است که اگر مأموم متعدد باشند مساوی امام نایستند، ولی اگر مأموم یک مرد باشد، اشکال ندارد که مساوی امام بایستد.

مسأله ۱۴۱۳ ـ اگر امام مرد و مأموم زن باشد، چنانچه بین آن زن و امام، یا بین آن زن و مأموم دیگری که مرد است، و زن به واسطه او به امام متصل شده است، پرده و مانند آن باشد اشکال ندارد.

مسأله ۱۴۱۴ ـ اگر بعد از شروع به نماز، بین مأموم و امام، یا بین مأموم و کسی که مأموم به واسطه او متصل به امام است، پرده یا چیز دیگری حائل شود، جماعت باطل می‌شود، و لازم است مأموم به وظیفه منفرد عمل نماید.

مسأله ۱۴۱۵ ـ احتیاط واجب آن است که بین جای سجده مأموم و جای ایستادن امام بیشتر از یک‌قدم فاصله نباشد، و همچنین است اگر انسان به واسطه مأمومی که جلوی او ایستاده به امام متصل باشد. و احتیاط مستحب آن است که جای ایستادن مأموم با جای ایستادن کسی که جلوی او ایستاده، بیش از اندازه جسد انسان در حالی که به سجده میرود فاصله نداشته باشد.

مسأله ۱۴۱۶ ـ اگر مأموم به واسطه کسی که طرف راست یا چپ او اقتدا کرده به امام متصل باشد و از جلو به امام متصل نباشد ـ بنا بر احتیاط واجب ـ باید با کسی که در طرف راست یا چپ او اقتدا کرده، بیشتر از یک‌قدم فاصله نداشته باشد.

مسأله ۱۴۱۷ ـ اگر در نماز، بین مأموم و امام، یا بین مأموم و کسی که مأموم به واسطه او به امام متصل است، بیشتر از یک‌قدم فاصله پیدا شود، می‌تواند نمازش را به قصد انفراد ادامه دهد.

مسأله ۱۴۱۸ ـ اگر نماز همه کسانی که در صف جلو هستند تمام شود، و فوراً برای نماز دیگری به امام اقتدا نکنند، جماعت صف بعد باطل می‌شود، بلکه اگر هم فوراً اقتدا بکنند، صحت جماعت صف بعد، محل اشکال است.

مسأله ۱۴۱۹ ـ اگر در رکعت دوّم اقتدا کند، لازم نیست حمد و سوره بخواند، ولی قنوت و تشهّد را با امام میخواند، و احتیاط آن است که موقع خواندن تشهّد انگشتان دست و سینه پا را به زمین بگذارد و زانوها را بلند کند، و باید بعد از تشهّد با امام برخیزد و حمد و سوره را بخواند، و اگر برای سوره وقت ندارد، حمد را تمام کند و در رکوع خود را به امام برساند، و اگر برای تمام حمد وقت ندارد می‌تواند حمد را قطع کند و با امام به رکوع رود، ولی احتیاط مستحب در این صورت آن است که نماز را به نیت فرادی تمام کند.

مسأله ۱۴۲۰ ـ اگر موقعی که امام در رکعت دوّم نماز چهار رکعتی است اقتدا کند، باید در رکعت دوّم نمازش که رکعت سوّم امام است بعد از دو سجده بنشیند و تشهّد را به مقدار واجب بخواند و برخیزد، و چنانچه برای گفتن سه مرتبه تسبیحات وقت ندارد، باید یک مرتبه بگوید و در رکوع خود را به امام برساند.

نماز جماعت

نماز جماعت

مسأله ۱۳۷۹ ـ مستحب است نمازهای یومیه را با جماعت بخوانند، و در نماز صبح و مغرب و عشا، خصوصاً برای همسایه مسجد و کسی که صدای اذان مسجد را میشنود بیشتر سفارش شده است. و همچنین مستحب است سایر نمازهای واجب را با جماعت بخوانند، ولی مشروعیت جماعت در نماز طواف، و نماز آیات در غیر خسوف و کسوف ثابت نیست.

مسأله ۱۳۸۰ ـ در روایات معتبره وارد است، که نماز با جماعت بیست و پنج درجه افضل از نماز فرادی است.

نماز جماعت

مسأله ۱۳۷۹ ـ مستحب است نمازهای یومیه را با جماعت بخوانند، و در نماز صبح و مغرب و عشا، خصوصاً برای همسایه مسجد و کسی که صدای اذان مسجد را میشنود بیشتر سفارش شده است. و همچنین مستحب است سایر نمازهای واجب را با جماعت بخوانند، ولی مشروعیت جماعت در نماز طواف، و نماز آیات در غیر خسوف و کسوف ثابت نیست.

مسأله ۱۳۸۰ ـ در روایات معتبره وارد است، که نماز با جماعت بیست و پنج درجه افضل از نماز فرادی است.

مسأله ۱۳۸۱ ـ حاضر نشدن به نماز جماعت از روی بی‌اعتنائی جایز نیست. و سزاوار نیست که انسان بدون عذر نماز جماعت را ترک کند.

مسأله ۱۳۸۲ ـ مستحب است انسان صبر کند که نماز را با جماعت بخواند، و نماز جماعتی را که مختصر بخوانند از نماز فرادی که آن را طول بدهند بهتر میباشد. و نیز نماز جماعت از نماز اوّل وقت که فرادی ـ یعنی تنها خوانده شود ـ بهتر است، ولی بهتر بودن نماز جماعت در غیر وقت فضیلت نماز، از نماز فرادی در وقت فضیلت آن، معلوم نیست.

مسأله ۱۳۸۳ ـ وقتی که جماعت برپا می‌شود مستحب است کسی که نمازش را فرادی خوانده دوباره با جماعت بخواند، و اگر بعد بفهمد که نماز اولش باطل بوده، نماز دوّم او کافی است.

مسأله ۱۳۸۴ ـ اگر امام یا مأموم بخواهد نمازی را که با جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند، هرچند استحبابش ثابت نیست، ولی رجاءً آوردن آن مانعی ندارد.

مسأله ۱۳۸۵ ـ کسی که در نماز به حدی وسواس دارد که موجب بطلان نمازش می‌شود، و فقط در صورتی که نماز را با جماعت بخواند، از وسواس راحت می‌شود، باید نماز را با جماعت بخواند.

مسأله ۱۳۸۶ ـ اگر پدر یا مادر به فرزند خود امر کند که نماز را با جماعت بخواند، احتیاط مستحب آن است که نماز را به جماعت بخواند، البته اگر امر و نهی پدر یا مادر از روی شفقت نسبت به فرزند باشد، و مخالفتش موجب اذیت آنان شود، حرام است بر فرزند مخالفت نماید.

مسأله ۱۳۸۷ ـ نماز مستحب را نمیشود در هیچ موردی ـ بنا بر احتیاط ـ با جماعت خواند، ولی نماز استسقاء را ـ که برای آمدن باران میخوانند ـ می‌تواند با جماعت خواند. و همچنین نمازی که واجب بوده و به جهتی مستحب شده است، مانند نماز عید فطر و قربان که در زمان حضور امام علیه السلام واجب بوده و به واسطه غائب شدن ایشان مستحب میباشد.

مسأله ۱۳۸۸ ـ موقعی که امام جماعت نماز یومیه میخواند، هرکدام از نمازهای یومیه را می‌شود به او اقتدا کرد.

مسأله ۱۳۸۹ ـ اگر امام جماعت قضای نماز یومیه خود، یا شخص دیگری را که فوت آن نماز یقینی باشد میخواند، می‌شود به او اقتدا کرد، ولی اگر نماز خود یا شخص دیگری را احتیاطاً بجا میآورد اقتدا به او جایز نیست مگر آنکه نماز مأموم هم احتیاطی باشد، و سبب احتیاط امام سبب احتیاط مأموم نیز بوده باشد، ولی لازم نیست که برای احتیاط مأموم سبب دیگری نباشد.

مسأله ۱۳۹۰ ـ اگر انسان نداند نمازی را که امام میخواند نماز واجب یومیه است، یا نماز مستحب، نمی‌تواند به او اقتدا کند.

مسأله ۱۳۹۱ ـ در صحت جماعت شرط است که بین امام و مأموم، و همچنین بین مأموم و مأموم دیگر که واسطه بین مأموم و امام است حائلی نباشد، و مراد از حائل چیزی است که آنها را از هم جدا کند، خواه مانع از دیدن شود مانند پرده یا دیوار و امثال اینها، و خواه مانع نشود مانند شیشه، پس اگر در تمام احوال نماز یا بعض آن، بین امام و مأموم، یا بین مأموم و مأموم دیگر که واسطه اتصال است چنین حائلی باشد، جماعت باطل خواهد شد. و زن از این حکم مستثنی است چنانکه خواهد آمد.

مسأله ۱۳۹۲ ـ اگر به واسطه بلندی صف اوّل، کسانی که دو طرف صف ایستاده‌اند امام را نبینند، می‌توانند اقتدا کنند. و نیز اگر به واسطه بلندی یکی از صف‌های دیگر کسانی که دو طرف آن ایستاده‌اند، صف جلوی خود را نبینند، می‌توانند اقتدا نمایند.

مسأله ۱۳۹۳ ـ اگر صف‌های جماعت تا در مسجد برسد، کسی که مقابل در، پشت صف ایستاده نمازش صحیح است، و نیز نماز کسانی که پشت سر او اقتدا میکنند صحیح میباشد، بلکه نماز کسانی که در دو طرف ایستاده‌اند و از جهت مأموم دیگر اتصال به جماعت دارند، نیز صحیح است.

مسأله ۱۳۹۴ ـ کسی که پشت ستون ایستاده، اگر از طرف راست یا چپ به واسطه مأموم دیگر به امام متصل نباشد، نمی‌تواند اقتدا کند.

مسأله ۱۳۹۵ ـ جای ایستادن امام باید از جای مأموم بلندتر نباشد، ولی اگر به مقدار ناچیز بلندتر باشد اشکال ندارد. و نیز اگر زمین سراشیب باشد، و امام در طرفی که بلندتر است بایستد، در صورتی که سراشیبی آن زیاد نباشد مانعی ندارد.

مسأله ۱۳۹۶ ـ اگر جای مأموم بلندتر از جای امام باشد اشکال ندارد، ولی اگر به‌قدری بلندتر باشد که نگویند اجتماع کرده‌اند، جماعت صحیح نیست.

مسأله ۱۳۹۷ ـ اگر واسطه اتصال به جماعت بچه ممیز ـ یعنی بچه‌ای که خوب و بد را میفهمد ـ باشد چنانچه ندانند نماز او باطل است می‌توانند اقتدا کنند، و همچنین اگر شیعه اثناعشری نباشد، چنانچه نماز او بر طبق مذهب وی صحیح باشد.

مسأله ۱۳۹۸ ـ بعد از تکبیر امام اگر صف جلو، آماده نماز و تکبیر گفتن آنان نزدیک باشد، کسی که در صف بعد ایستاده، می‌تواند تکبیر بگوید، ولی احتیاط مستحب آن است که صبر کند تا تکبیر صف جلو تمام شود.

مسأله ۱۳۹۹ ـ اگر بداند نماز یک صف از صف‌های جلو باطل است، در صف‌های بعد نمی‌تواند اقتدا کند، ولی اگر نداند نماز آنان صحیح است یا نه، می‌تواند اقتدا نماید.

نماز در خانواده

بسم الله الرحمن الرحیم

اولیای الهی که خوب نماز می خوانند نه می ترسند و نه محزون می شوند. «الا انّ اولیاء اللّه لا خوف علیهم و لا هم یحزنون» و آدمی که نه می ترسد و نه محزون است، از آرایش روانی برخوردار است.

در محیط خانواده ای که اعضای آن نماز را بر پا می دارند و همگی از اعتماد به نفس خوبی برخوردارند، فضای آرامی حاکم است و اعتماد به نفس یکدیگر را تقویت می نمایند. آنان همچون ظروف مرتبطی هستند که به هنگام برداشتن آب از یکی از آن ظرف ها، ظرف های دیگر جای خالی آن را پر می کنند، با این تفاوت که در اینجا، اعتماد به نفس خود آنان کاهش نمی یابد. در حالی که وقتی ظرف های مرتبط، جای خالی شده آب ظرفی را پر می کنند، از میزان کمتری از آب برخوردار می شوند.

بسم الله الرحمن الرحیم

اولیای الهی که خوب نماز می خوانند نه می ترسند و نه محزون می شوند. «الا انّ اولیاء اللّه لا خوف علیهم و لا هم یحزنون» و آدمی که نه می ترسد و نه محزون است، از آرایش روانی برخوردار است.

در محیط خانواده ای که اعضای آن نماز را بر پا می دارند و همگی از اعتماد به نفس خوبی برخوردارند، فضای آرامی حاکم است و اعتماد به نفس یکدیگر را تقویت می نمایند. آنان همچون ظروف مرتبطی هستند که به هنگام برداشتن آب از یکی از آن ظرف ها، ظرف های دیگر جای خالی آن را پر می کنند، با این تفاوت که در اینجا، اعتماد به نفس خود آنان کاهش نمی یابد. در حالی که وقتی ظرف های مرتبط، جای خالی شده آب ظرفی را پر می کنند، از میزان کمتری از آب برخوردار می شوند.

آنها شکرانه بازوی توانا را به گرفتن دست ناتوان می دانند و دست افتادگان را به هنگام ایستادن می گیرند و بدین ترتیب آنها که از اعتماد به نفس بیشتری برخوردارند، در محیط خانواده، زمینه افزایش اعتماد به نفس را در دیگر اعضای خانواده فراهم می کنند تا آنها هر چه بیشتر استعدادهای خویش را به کار گیرند و به درجه بالاتری از شناخت معبود و عبادت دست یابند و به خود شکوفایی برسند، به نحوی که همه استعدادها و توانایی های خویش برای عبادت خدا را به فعلیت برسانند. نماز در این راه نقش مدد رسانی را بر عهده دارد. انسانی که به خود شکوفایی رسیده از آرامش بیشتری برخوردار است. اولیای الهی مصداق بارز چنین حالتی هستند، زیرا توانسته اند همه توان خویش را در راه عبادت معبود به کار گیرند.

بالا رفتن عزت نفس

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نماز را معراج مؤمن دانسته و می فرماید: الصّلاه معراج المؤمن. انسانی که عروج یافته و اوج گرفته است، از عزت نفس برخوردار است. عزت نیز با رفتن به پیشگاه معبود حاصل می شود و به تعبیر سعدی انسان جز با رفتن به درگاه الهی عزت نمی یابد.

عزیزی که هرگز درش سر بتافت *** به هر در که شد هیچ عزت نیافت

و اگر می گویند «عزت طلب و بزرگی آموز» همه حکایت از آن دارد که آدمی برای عزتمندی خویش ارزش فراوانی قائل است و آنها که نفس خویش را دارای عزت می دانند، کمتر تن به خطاها و امور ناپسند می دهند. علی (علیه السلام) می فرماید: «من کرمت علیه نفسه هانت علیه شهواته» هر کس که نفسش در پیشگاه او ارزشمند باشد شهوات در نزد او خوار است و بی مقدار.

کارل راجرز که بنیانگذار روش مشاوره غیر مستقیم است، اظهار می دارد، دانش آموزی که از عزت نفس بالاتری برخوردار است کمتر تن به تقلب می دهد و نظریه تعهد مکبر حکایت از آن دارد که اگر شخص احساس بی آبرویی کند، راحت تر تن به ارتکاب جرم می سپارد. نماز که آدمی به هنگام ادای آن سر بر آستان معبود می ساید. و پیشانی خویش را به رسم تواضع و بندگی به خاک می گذارد، باعث می شود تا موجبات رستگاری انسان فراهم شود. این سجده که خضوع (تواضع بدنی) است و خشوع (تواضع قلبی)، موجبات اعتلای آدمی را فراهم می سازد «قد افلح المؤمنون الّذین هم فی صلاتهم خاشعون» و در اثر بندگی آدمی بد مقامی بالا و والا می رسد و به قول صائب تبریزی:

ذره به آفتاب رسید از فتادگی *** بنگر که از کجا به کجا می توان شدن

و سعدی رمز برخورداری از فیض را افتادگی دانسته و می گوید:

افتادگی آموز اگر طالب فیضی هرگز *** نخورد آب زمینی که بلند است

پس تواضع در مقابل خالق رمز کمال آدمی است و انسان برخوردار از کمال در همه جا و از جمله محیط خانواده احترام دیگران را پاس می دارد و نیاز به داشتن عزت نفس و برخورداری از احترام، به نظر «مازلو» یکی از نیازهای اساسی روانی آدمی است که با تأمین آن سلامت روانی انسان تأمین می گردد به نحوی که او را از تعادل روانی برخوردار می سازد. در خانه ای که پیر و جوان و کودک و خردسال همه از احترام و عزت نفس بهره گرفته اند همه می توانند از آرامش روانی برخوردار باشند. در خصوص احترام به پیران و کودکان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرماید: «لیس منّا من لم یرحم صغیرنا و لم یوقّر کبیرنا» از ما نیست کسی که به کودکان ما ترحم و لطف نکند و بزرگترهای ما را محترم نشمارد. پس در خانه ای که همه در برابر معبود متواضعند و حرمت یکدیگر را نمی شکنند، همه از عزت نفس برخوردارند و ضمن برخورداری از آرامش روانی تن به جرائم نیز نمی دهند اما دور شدن از وادی بندگی و عدم انجام فرایض دینی، آدمی را به بندگی این و آن می کشاند و این در اثر نداشتن آگاهی و بصیرت است و اقبال در وصف آنان می گوید:

آدم از بی بصری بندگی آدم کرد گوهری *** داشت ولی صرف قباد و جم کرد

گویی از خوی غالمی ز سگان پست تر است *** من ندیدم که سگی پیش سگی سر خم کرد

انسان های ره یافته جز بر درگاه معبود ازلی سر نسایند و پیوسته به عبادت او می شتابند. علی (علیه السلام) فرمود؛ لا تکن عبد غیرک لقد جعلک اللّه حرّا. بنده دیگری مباش بدرستی که خدا تو را از آزاد آفریده است و خداوند عزت را از آن خود، رسول خود و بندگان مؤمن خویش می داند و می فرماید: و للّه العزّه و لرسوله و للمؤمنین.

معنا دادن به زندگانی

ویکتور فرانکل که خود بنیانگذار مکتب سوم درمانی دین و مکتب معنا درمانی است، در کتاب خود که آن را «انسان در جستجوی معنا» نامیده است، بر این باور است که انسان آنگاه از سلامت روانی برخودار است و آنگاه آرامش را لمس می کند که در زندگانی خود احساس معنا کند و او در وهله نخست عشق را عامل ایجاد چنین معنایی می داند که عشق به یک آرمان و عشق به دیگری مورد نظر اوست و او خود می نویسد که یکبار یک عالم یهودی که معنای زندگانی را از دست داده بود، نزدم آمد و من با ایمانی که در وجودش بود زندگی او را معنی دار ساختم. او به درمانگرها توصیه می کند که در موقع درمان بیماران روانی تلاش کنید که زندگی آنها را معنی دار نمایید. زیرا بیمار روانی کسی است که معنای زندگی را از دست داده است. عبادت و نماز نیز می تواند زندگی آدمی را معنا بخشد و برای آدمی حیاتی طیب را فراهم آورد که مالامال از معناست. و قرآن می فرماید: «من عمل صالحا من ذکر او انثی و هو مؤمن فلنحیینه حیاه طیّبه» یعنی هر کسی اعم از زن و مرد عمل صالح انجام دهد او را به حیاتی پاک و طیب زنده می گردانیم.

فرانکل می گوید: آنان که دارای زندگی معنی دار بودند، افراد مقاومی بودند که خود را تسلیم مرگ و خودکشی نمی کردند. یعن عشق به زندگی آنان معنا داده بود و او رمز پایداری آنان را در عاشق بودن آنها می داند و چه نیکو گفته است حافظ.

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق *** ثبت است در جریده عالم دوام ما

برترین عشق نیز عشق به خالق است و نزدیکترین حالت آدمی هنگامی است که سر به سجده می نهد. در اینجاست که می توان به یکی ار رازهای طولانی بودن سجده های امام زین العابدین (علیه السلام) پی برد و سخنان پر حلاوت عشق را خوش و زیبا تفسیر نمود و گفت:

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر *** یادگاری که در این گنبد دوار بماند

پس نماز که برترین جلوه های عشق را به نمایش می گذارد، می تواند در خانواده، زوجین را به یکدیگر علاقه مند و عطوف نماید و آنان که عاشق خدایند، جلوه های دیگر خالق را نیز دوست می دارند و به همسر و فرزندان خویش به عنوان نشانه های خالق می نگرند و در میان آنها عشق و علاقه فراوان است و به تعبیر قرآن «رحماء بینهم» را مد نظر قرار می دهند و چون به شکرگزاری معبود می پردازند، نمی توانند نسبت به مخلوق خدا شاکر نباشند. چرا که «من لم یشکر المخلوق، لم یشکر الخالق» در خانه ای که تشکر و سپاسگذاری از یکدیگر وجود داشته باشد دلسردی ها و ناپایداری ها ره نمی یابد و این ابراز عشق و علاقه و سپاس و تشکر احساس تعلق به جمع خانواده را پدید می آورد، که یکی دیگر از نیازهای اساسی روانی است که با تأمین آن تعادل و بهداشت روانی فرد تحقق می یابد. نماز اگر چه به معنای بندگی در برابر خالق است اما دل آدمی را رقت می بخشد و او را به سوی محبت به مخلوق سمت و سو می دهد و جمعی صمیمی را در محیط خانه پدید می آورد، چرا که اگر مسلمان از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) الهام نگیرد و رقیق القلب نباشد، اعضای خانواده و دیگران از گرد او پراکنده می شوند و قرآن خطاب به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرماید: که «لو کنت فظّا غلیظ القلب لا نفضّوا من حولک» ای پیامبر هر آینه اگر تو سخت دل بودی مردم از گرد تو می پراکندند.

وجود دل های پر محبت و با صفا کانون خانواده را گرم و روابط عاطفی را در آن مستحکم می سازد و آدمی در برخورد با افراد صمیمی و مهربان کمتر احساس آزردگی و سرخوردگی می کند و خود را در محیطی آرام و سرشار از روابط گرم می یابد زیرا عبادت و نماز به زندگی او معنا داده و آرامش بخشیده است.

کاهش فشارهای (استرس های) روانی

نماز موجب کاهش استرس ها می گردد و فشارهای روحی را کم می کند. زیرا آنگاه که آدمی در برابر خالق متعال می ایستد و لب به نماز و دعا می گشاید و او را رحمن و رحیم خطاب می کند، امید به رأفت و رحمت در دلش موج می زند و آن گاه که اشک ندامت از چشمانش جاری می شود، و دردهای خویش را با خدا باز می گوید، پالایش روانی انجام می شود و انسان خود را سبک تر از قبل می یابد چون به بندگی خدا تن می دهد و با تأکید می گوید: «ایّاک نعبد و ایّاک نستعین» فقط تو را عبادت می کنیم و فقط از تو یاری می جوییم.

نماز در خانواده

آثار نماز در خانواده

همه هستی در نمازند. شخصِ بی نماز، برگِ جدا افتاده از درخت هستی است.
همه پدر و مادرها برای بچه‌هایشان آرزوهایی دارند مثل خوشبختی، دوری از فساد، پرهیز از ارتکاب به جرم و عاقبت به خیری. نماز کاری می‌کند که یا این آرزوها محقق شود یا فرزندان را در رسیدن به این آرزوها جلو ببرد. دلیل اینکه از میان معارف دین، باید برای نماز فرزندان سرمایه گذاری زیادی شود، باید در نقش و آثار سرنوشت ‌ساز نماز در خانواده جست ‌و جو کرد که به برخی از این آثار اشاره می کنیم. اثر اول: سلامت روانی خانواده
از آسیب ‌های موجود در خانواده‌ های امروزی، خالی بودن خانه‌ ها از امور معنوی یا دست کم حاکم نبودن روح معنویت بر خانه است و پرواضح است که توجه به نماز در خانواده، جوی معنوی را در آن محیط حکم ‌فرما می ‌کند. در خانه‌ای که اعضای آن در طول روز در ساعات معین، همگی به سوی خالق بی‌نیاز رو آورده و با او به گفت و گو می‌پردازند، نازها و نیازها را به سوی او عرضه می‌کنند و تکیه گاه و پشتیبان خود را خدای متعال می‌دانند، فضا سرشار از معنویت و یاد او خواهد بود.
ره آورد و ارمغان این رفتار، سلامت و آرامش روانی خانواده است. «اَلّذینَ آمَنوا وَ تَطمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکرِ اللهِ اَلا بِذِکرِ اللهِ تَطمَئِنُّ القُلُوبُ»:[1] آنها که ایمان آورده اند و دل‌هایشان به یاد خدا مطمئن و آرام است، آگاه باشید، تنها با یاد خدا دل ‌ها آرامش می‌یابد.

آثار نماز در خانواده

همه هستی در نمازند. شخصِ بی نماز، برگِ جدا افتاده از درخت هستی است.
همه پدر و مادرها برای بچه‌هایشان آرزوهایی دارند مثل خوشبختی، دوری از فساد، پرهیز از ارتکاب به جرم و عاقبت به خیری. نماز کاری می‌کند که یا این آرزوها محقق شود یا فرزندان را در رسیدن به این آرزوها جلو ببرد. دلیل اینکه از میان معارف دین، باید برای نماز فرزندان سرمایه گذاری زیادی شود، باید در نقش و آثار سرنوشت ‌ساز نماز در خانواده جست ‌و جو کرد که به برخی از این آثار اشاره می کنیم. اثر اول: سلامت روانی خانواده
از آسیب ‌های موجود در خانواده‌ های امروزی، خالی بودن خانه‌ ها از امور معنوی یا دست کم حاکم نبودن روح معنویت بر خانه است و پرواضح است که توجه به نماز در خانواده، جوی معنوی را در آن محیط حکم ‌فرما می ‌کند. در خانه‌ای که اعضای آن در طول روز در ساعات معین، همگی به سوی خالق بی‌نیاز رو آورده و با او به گفت و گو می‌پردازند، نازها و نیازها را به سوی او عرضه می‌کنند و تکیه گاه و پشتیبان خود را خدای متعال می‌دانند، فضا سرشار از معنویت و یاد او خواهد بود.
ره آورد و ارمغان این رفتار، سلامت و آرامش روانی خانواده است. «اَلّذینَ آمَنوا وَ تَطمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکرِ اللهِ اَلا بِذِکرِ اللهِ تَطمَئِنُّ القُلُوبُ»:[1] آنها که ایمان آورده اند و دل‌هایشان به یاد خدا مطمئن و آرام است، آگاه باشید، تنها با یاد خدا دل ‌ها آرامش می‌یابد.


اثر دوم: افزایش محبت در خانواده
از نیازهای اساسی انسان در تمامی سطوح زندگی، نیاز به محبت است. این نیاز در بین اعضای خانواده که مدام با یکدیگر در ارتباط هستند، بیشتر احساس می‌ شود؛ چرا که همگی در خوشی ‌ها و ناخوشی ‌ها و سرد و گرم روزگار در کنار یکدیگر زندگی می ‌کنند.
از راه‌ های افزایش محبت، دین ‌داری است و از آیات و روایات به دست می ‌آید که ستون دین و دین داری نماز است؛[2] پس از کارکردهای نماز در خانواده افزایش محبت است. از طرف دیگر، بسیاری از اختلافات درون خانواده در رذایل اخلاقی ریشه دارد، رذایلی مانند تکبر، غرور، کم صبری و... . خدای متعال برای زدودن این بداخلاقی‌ها، انسان را به توجه به ذات الهی و ارتباط با او فراخوانده است، آن هم با نماز.[3]
حضرت زهرا (ع) در خطبه فدکیه، علت واجب شدن نماز را چنین بیان می‌کند: «خدا نماز را واجب کرد تا بندگان از تکبر دور شوند.»[4]
از راه ‌های افزایش محبت، دین‌داری است و ستون دین‌داری «نماز» است. پس نماز خواندن از راه‌های افزایش محبت در خانواده است.

اثر سوم: افزایش ارزش معنوی خانواده
خدای حکیم شخصیت و کرامت انسان را در گرو تقوا دانسته است. مسلم است که تقوا یک ویژگی فردی صرف نیست و جنبه‌های مختلفی دارد که یکی از آن‌ها تقوای خانوادگی است. اگر چنین تقوایی در خانواده حاکم شود، خانواده به جایگاه و ارزش واقعی خود نزدیک شده است. از معارف دین به دست می‌ آید که یکی از مهم ترین ویژگی‌های اهل تقوا، اقامه نماز است.[5]
کسی که در دل، خدا ترس است و نیز هنگام سجده، سر بر آستان معبود می‌ساید و پیشانی خود را به رسم تواضع و بندگی بر خاک می‌گذارد، در همه جا و همه حال از جمله محیط خانواده نیز متواضع است و احترام دیگران را پاس می‌دارد.


اثر چهارم: رهایی خانواده از غم و اندوه
زندگی خانوادگی با فراز و نشیب‌هایی که دارد، ممکن است در برخی مقاطع، مشکلاتی را به همراه داشته باشد که انسان را به غم و اندوه بکشاند. راهکار دوری از این ناراحتی‌ها را خدای متعال این گونه بیان فرموده است: «وَاستَعینُوا بِالصَّبرِ وَ الصَّلاه»ِ[6] از صبر و نماز کمک بگیرید.
اثر پنجم: برکت در خانواده
اوج ارتباط انسان با خالق از طریق نماز است. در نماز نیز نزدیک ترین حالت به خدا وقتی است که انسان در سجده باشد.[7] در چنین حالی، خداوند حکیم به نمازگزار در حال سجده می‌گوید: «خانواده ات را فراموش نکن و برای وسعت رزق و روزی خانواده ات دعا کن.»
از معارف دین به دست می‌ آید که یکی از مهم ترین ویژگی‌های اهل تقوا، اقامه نماز است.

اثر ششم: ایمنی خانواده از آسیب ‌های اجتماعی
خداوند متعال اهداف شیطان را دور کردن انسان از نماز بیان می‌کند؛[8] چرا که در سایه نماز، انسان از بسیاری از گناهان در امان می‌ماند.[9] پیامبر خدا (ص) فرمود: تا زمانی‌که انسان بر وقت نمازهاش مراقبت کند، شیطان از نزدیک شدن به او وحشت دارد؛ اما اگر آن را ضایع کرد، شیطان بر او مسلط می‌شود و او را در گناهان بزرگ می‌اندازد.[10]
اثرهفتم: آمرزش والدین
در روایات بسیاری آمده است بعد از مرگ عمل قطع می‌شود، اما پدر و مادری که فرزندان شایسته‌ای تربیت کرده باشند اعمال نیکشان از قبیل نماز، استغفار، دعا و... بر آمرزش و شادی روح والدین تاثیرگذار خواهد بود.[11] همچنین پیامبر(ص) بشارت داد: «کسی که خردسالی را تربیت کند تا بگوید لا اله الا الله، خداوند متعال از او حساب نمی‌کشد.[12]

حدیث درباره نماز

حدیث در مورد نماز از امام باقر (ع)

اهمیت نماز در حدیثی از امام باقرعلیه السلام:

نماز ستون دین است، مثل آن همانند ستون خیمه است که وقتی استوار باشد میخها و طنابها پابرجاست، و هرگاه ستون آن کج و شکسته شود هیچکدام از آنها استوار نمی مانند. (بحارالانوار جلد 82 صفحه 234)

حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز نخواندن,احادیث نماز

مجموعه احادیث درمورد نماز

پیامبر (ص ) در مورد نماز فرمودند :

اسرق الناس فاالذی یسرق من صلاته فصلاته تلف کما یلف الثوب الخلق فیضرب بها وجهه
دزدترین مردم کسی است که به خاطر سرعت و شتابزدگی از نماز خود کم کند، نماز چنین انسانی همچون جامه مندرسی در هم پیچیده شده، به صورت اوپرتاب می گردد.
( میزان الحکمه ، ج 5، ص 406 )

حدیث در مورد نماز از امام باقر (ع)

اهمیت نماز در حدیثی از امام باقرعلیه السلام:

نماز ستون دین است، مثل آن همانند ستون خیمه است که وقتی استوار باشد میخها و طنابها پابرجاست، و هرگاه ستون آن کج و شکسته شود هیچکدام از آنها استوار نمی مانند. (بحارالانوار جلد 82 صفحه 234)

حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز نخواندن,احادیث نماز

مجموعه احادیث درمورد نماز

پیامبر (ص ) در مورد نماز فرمودند :

اسرق الناس فاالذی یسرق من صلاته فصلاته تلف کما یلف الثوب الخلق فیضرب بها وجهه
دزدترین مردم کسی است که به خاطر سرعت و شتابزدگی از نماز خود کم کند، نماز چنین انسانی همچون جامه مندرسی در هم پیچیده شده، به صورت اوپرتاب می گردد.
( میزان الحکمه ، ج 5، ص 406 )

حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز نخواندن,احادیث نماز

حدیث در مورد نماز از امام صادق (ع)

حدیدثی از امام صادق عليه السلام در مورد نماز:

فَضْلُ الْوَقْتِ الْأَوَّلِ عَلَى الْأَخِيرِ كَفَضْلِ الْآخِرَةِ عَلَى الدُّنْيَا
فضیلت خواندن نماز در اول وقت نسبت به تأ خیر انداختن آن، مثل فضیلت آخرت بر دنیاست.
(ثواب الاعمال ص 36 - بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 79 ، ص 359 ، ح )

حدیث در مورد نماز خواندن,حدیث در مورد نماز,احادیث نماز

حدیث در مورد نماز

حضرت محمد (ص) فرمودند :

هیچ گاه وقت نماز نمی رسد مگر اینکه فرشته ای در میان مردم ندا می دهد که : ای مردم بپاخیزید و با نماز خود آتشهایی را که برافروخته اید خاموش کنید.

(بحارالانوار جلد 82 صفحه 209 )

حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز اول وقت,احادیث نماز

حدیث در مورد نماز از حضرت محمد(ص)

پیامبر (ص) فرمودند:

لا صلوة لمن لا یتم رکوعها و سجودها
کسی که رکوع و سجودش را ناتمام و شتابزده به جا می آورد، نمازش پذیرفته نیست.

( بحار الانوار، ج ,84 ص 253 )

حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز خواندن,احادیث نماز

حدیث در مورد نماز اول وقت


امام صادق علیه السلام در مورد چگونگی خواندن نماز فرمودند:

وقتی نماز واجب میخوانی آنرا در وقت خودش چنان بخوان که گویا دیگر هرگز به نماز موفق نمی شوی.

(محجة البیضاء جلد 1 صفحه 350 )

حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز اول وقت, حدیث درباره نماز خواندن

حدیث در مورد نماز نخواندن

حدیثی از پیامبر (ص) در مورد نماز:

من ترک صلوة لا یرجو ثوابها و لایخاف عقابها فلا ابالی ایموت یهودیا ونصرانیا او مجوسیا

کسی که نماز را ترک کند، در حالی که امید به پاداش نمازش ندارد و ازعذاب ترک نماز نیز ترسناک نیست ، پس باکی نیست که یهودی بمیرد، یانصرانی ، یا مجوسی.

( بحار الانوار، ج ,82 ص .203 میزان الحکمه ، ج 5، ص 403 )

حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد فواید نماز,احادیثی در مورد نماز

حدیث در مورد فواید نماز

امام صادق عليه السلام فرمودند:

ما يَمنَعُ اَحَدَكُم اِذا دَخَل عَلَيهِ غَمٌّ مِن غُمُومِ الدُّنيا اَن يَتَوَضَّاَ ثُمَّ يَدخُلَ مَسجِدَهُ وَ يَركَعَ رَكعَتَينِ فَيَدعُوَ اللّه فيهِما؟ اَما سَمِعتَ اللّه يَقُولُ: «و َاستَعينوا بِالصَّبرِ وَ الصَّلاةِ»؟

چه چيز مانع مى شود كه هر گاه بر يكى از شما غم و اندوه دنيايى رسيد، وضو بگيرد و به سجده گاه خود رود و دو ركعت نماز گزارد و در آن دعا كند؟ مگر نشنيده اى كه خداوند مى فرمايد: «از صبر و نماز مدد بگيريد»؟

(تفسير عياشى ج 1، ص 43، ح)

حدیث در مورد فواید نماز,حدیث در مورد نماز,احادیثی در مورد نماز

حدیث در مورد نماز

حدیثی از امام علی علیه السلام در مورد نماز:

هرگاه کسی به نماز می ایستد، شیطان حسودانه به او می نگرد، بخاطر آنکه می بیند رحمت خدا او را فراگرفته است.

(بحارالانوار جلد 82 صفحه 207 )

حدیث درباره نماز

امام باقر علیه السلام در مورد نماز فرمودند:

مَن اَتَمَّ رُکوعَهُ لَم تَدخُلهُ وَحشَةٌ فی القَبر.

هر که رکوع نمازش را کامل انجام دهد هیچ ترس و وحشتی در قبر با سراغش نمی آید.

(کافی(ط-الاسلامیه) ج 3، ص 321، ح 7)

حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز اول وقت, حدیث درباره نماز خواندن

حدیث در مورد نماز

حدیثی از پیامبر گرامی (ص) در مورد نماز :

نماز از آداب ( اولیه ) دین است، و آن مایه خشنودی خدا ، و راه و روش پیامبران الهی است. (بحارالانوار جلد 82 صفحه 231 )

امام باقر علیه السلام در مورد نماز فرمودند:

مَن اَتَمَّ رُکوعَهُ لَم تَدخُلهُ وَحشَةٌ فی القَبر.

هر که رکوع نمازش را کامل انجام دهد هیچ ترس و وحشتی در قبر با سراغش نمی آید.

(کافی(ط-الاسلامیه) ج 3، ص 321، ح 7)

حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز اول وقت, حدیث درباره نماز خواندن

حدیث در مورد نماز

حدیثی از پیامبر گرامی (ص) در مورد نماز :

نماز از آداب ( اولیه ) دین است، و آن مایه خشنودی خدا ، و راه و روش پیامبران الهی است. (بحارالانوار جلد 82 صفحه 231 )

حدیث در مورد نماز اول وقت,حدیث در مورد نماز,حدیث درباره نماز

مجموعه احادیث درمورد نماز

حدیثی از امام رضا علیه السلام در مورد نماز:

ان الصلوة احسن صورة خلقها الله
به درستی نماز نیکوترین صورتی است که خدا آن را خلق کرد.
( جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 50 )

حدیث در مورد نماز اول وقت,حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز نخواندن

حدیث در مورد نماز

إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ

به درستی که نماز از هر کار قبیح و نابایستی باز میدارد.

یعنی حقیقت نماز، شخص نمازگزار را اصلاح می کند و از آلوده شدن به فحشاء و مُنکَر باز میدارد.

(سوره عنکبوت آیه 45 )

حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز اول وقت,حدیث در مورد نماز نخواندن

حدیث در مورد نماز خواندن

حضرت محمد (ص) در مورد نماز فرمودند:

موقعیت نماز در دین مانند موقعیت سر نسبت به بدن است.

(اثنی عشریه صفحه 8 و 9)

حدیث در مورد نماز,احادیث نماز,حدیث در مورد نماز خواندن

حدیث در مورد نماز از امام علی (ع)

حدیثی از امام علی علیه السلام در مورد نماز:

فیما اوصی به امیرالمؤمنین (ع) عند وفاته : الصلوة، الصلوة، الصلوة
در آن چیزی که امیرالمومنین (ع ) هنگام وفات وصیت کرد، این بود: نماز، نماز، نماز.
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 173 )

احادیث نماز,حدیث در مورد نماز,حدیث در مورد نماز خواندن

حدیث در مورد نماز از پیامبر اکرم (ص)

پیامبراکرم صلی الله علیه و آله فرمودند:

اَحَبُّ الاعمالِ اِلَی اللهِ الصَّلاةُ لِوَقتِها ثُمَّ بِرُّ الوالِدَین ثُمَّ الجِهادُ فی سَبیلِ اللهِ؛

بهترین کارها در نزد خدا نماز به وقت است، آنگاه نیکی به پدر و مادر، آنگاه جنگ در راه خدا.

(نهج الفصاحه ص 167 ، ح 70)

حدیث در مورد نماز,مجموعه احادیث درمورد نماز,نماز

حدیث در مورد نماز اول وقت

امام صادق (ع) در مورد اهمیت نماز اول وقت فرمودند:

افضل الاعمال الی الله الصلاة لوقتها و بر الوالدین و الجهاد فی سبیل الله
بهترین اعمال نزد خداوند، نمازاول وقت است پس از آن نیکی بر پدر و مادر، و سپس جهاد در راه خدا است.
( بحار الانوار، ج 3، ص 85 )

حدیث در مورد نماز,احادیث نماز,حدیث درباره نماز اول وقت

حدیث در مورد نماز از حضرت زهرا (س)

حدیثی از حضرت زهرا سلام الله علیها در مورد نماز:

فَجَعلَ اللهُ الایمانَ تَطهیراً لَکم مِنَ الشِّرکِ، وَ الصَّلاةَ تَنزیهاً لَکم عَن الکِبرِ؛
خدای تعالی ایمان را برای پاکیزگی از شرک قرار داد، و نماز را برای دوری از تکبر و خودخواهی.
(احتجاج(طبرسی) ج1، ص)

حدیث در مورد نماز,نماز اول وقت,حدیث در مورد نماز نخواندن

احادیث نماز

حدیثی از پیامبر (ص) در مورد اهمیت نماز :

بین العبد و بین الکفر ترک الصلاة
فاصله کفر و بندگی ترک نماز است.
( بحار الانوار، ج ,82 ص .202 میزان الحکمه، ج 5، ص 403 )

کاریکاتور نماز

نتیجه تصویری برای کاریکاتور نماز

نتیجه تصویری برای کاریکاتور نماز


نتیجه تصویری برای کاریکاتور نماز


نتیجه تصویری برای کاریکاتور نماز


نتیجه تصویری برای کاریکاتور نماز

12